شبهای تنهایی و فرسوده گذشته وآفتاب زندگی تو برای جمبندگان

روی زمین از همه بالاتر تو روشنایی دادی دلها را تو بخشیدی

 دوباره زندگی را سیاهچال شب من دل سیاه من بود مانند سیاه ابر

غلیظی که بسته راه نفس را  ز کس نهان نکنیم (پر آه گناه) منست

خدایا از تو درس معرفت خواستنم به این سراچه شهاب عنایتی

 برسان 84/9/2 ساعت:22:10