ای عشق تابستانی و صادقانه

 من صداقتت کودکانه بود با

تو زندگیم بوی طراوت گرفت

 من در سکوت خلوت شبهای

 خویش در یاد تو مرغ خیال

 خود را به سوی تو پرواز

 میدهم همراه هر نسیمی که

 شب را فرا گرفته و تابستان

گرم را مانند شبهای بهاری

 خنک کرده به هر سویی

 میدوم نام تو را در یادم به

 زمزمه عاشقانه ای آواز

 میدهم در کنار پنجره کوچک

اتاق به بیرون به نام حضور

تو می اندیشم در صحن باغ

های جهان میخزم به شوق تا

 در شکوفه ها یا در دهان گل

 شاید در خنده های زیبای تو

 یابم نشانه ای تا بشکفم به

 روی تو درصبح نو

بهار را.......... ساعت

  12:00 شهریور ماه  84/6/25 این

 شعر را تقدیم به همه اونهایی میکنم که

 روزی امیدی در زندگی داشتند