ای خدااااااااااااااااااااااااااا کجایی کجایی کجایی ببینی که چه بی شرم شدن مردمی که

دم از انسانیت میزنند خسته

شدم اصلا میخوام بگم که خودم کردم که لعنت بر خودم باد همین . اگه ما آدما

ارزش خودمونو بدونیم هیچ اتفاق

دور

از زهنی پیش نمیاد دیگه کسی شرم از گفتن کفر ندارد دیگه کسی از

گفتن ............... شرم نمیکنه چشماشون

شده

اینهو روباه مکار که با چرب زبونی میخوان هرچه زودتر شکار کنند بیچاره اون

طعمه که نمیدونه چه آسون اسیر

دشمن شده حالا اون فکر میکنه که روباه عاشقشه میخواد خودشو لوس کنه میخواد

 عشوه کنه میخواد بگه منم

عاشقتم

اون راست میگه اون فریبکار نیست اون زاده شده برای شکست برای طعمه شدن

در چنگال روباه صفتان اون این

سرنوشتو شاید دوست داره نداشته باشه هم باید به ناچار قبول کنه چون مضلوم

کشی رسم زمونس برای پست

فطرتان سرگرمی دیگه نمیدونم باید چی بگم از همه اون هایی که این مطلب رو

میخونن میخوام که برای آروم

شدن دل همه اونایی که مثل من دلشون شکسته بقیه این نوشترو

بنویسن .............. 17/4/85 شنبه

: زماني كه گلدان شكست پدر گفت:حيف

بود . برادر گفت:زيبا بود مادر گفت:عمرش

 كوتاه بود خواهرم گفت:مال من بود ولي

زماني كه قلب من شكست هيچكس حتي

 آخ هم نگفت { علیرضا }

چه کسی مرا دوست دارد چه کسی به

من لبخند زد او همان است که خبر از

گذشته های پست من است و در

من چیم چرا با آن که می داند باز مرا می

گلی می سازم برایت از گلبرگ های محبت

 گلی خواهم ساخت به رنگ های عشق

گلی خواهم ساخت

خواهم گذاشت گلی خواهم ساخت

باغبانش تو باش خاکش از من گلی که

ریشه دوانیده در خاک زمینی که با تو

ارغوانی خورشید نگاهت نوری برای گلها

گلستان میکنم دلت را اگر خواهی

84/6/15